როგორი იქნება სკოლა პანდემიის შემდეგ?

სოციალური დისტანცირება, ტრადიციული განათლებიდან ონლაინ ინსტრუქტაჟზე გადასვლა და სოციალურ-ემოციურ დასწავლადობაზე ფოკუსირება.

ბევრი მასწავლებელი და მათ მსგავსად, მოსწავლეებიც მოუთმენლად ელიან ნორმალურ სასკოლო დღეებთან დაბრუნებას. სამწუხაროდ, ეს შესაძლოა ვერასოდეს მოხდეს. სულ მცირე, ისე როგორც ამას ჩვენ წარმოვიდგენთ. მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში სკოლები კვლავაც დაკეტილია და მათი გახსნა მომდევნო შემოდგომამდე არ იგეგმება, საზოგადოებას კი ფოკუსირება უფრო იმაზე მოუწევს, თუ როგორ უნდა იქნას უსაფრთხო და დაცული პერსონალური განათლების გადაცემის უზრუნველყოფა მიღწეული. მართლაც, როგორი იქნება პოსტ-პანდემიური სკოლა?

სოციალური დისტანცირების ლოჯისტიკა

სკოლები ერთ-ერთ ისეთ დაწესებულებას წარმოადგენს, რომელშიც ბავშვებს ურთულდებათ ნებისმიერი ფორმის დისტანციის დაცვა. საბავშვო ბაღებში შესვენებებზე ბავშვები თამაშობენ, მესამეკლასელები ბუფეტის მაგიდებთან გროვდებიან და საშუალო საფეხურის მოსწავლეები ერთად რომელიმე YouTube ვიდეოს საყურებლად გროვდებიან ხოლმე.

სამწუხაროდ, პოსტ-პანდემიური სკოლა სოციალური დისტანცირების უფრო მაღალ ხარისხს მოითხოვს. ეს კი იმას ნიშნავს რომ სკოლის დირექტორებსა და პოლიტიკის შემმუშავებელ სხვა პირებს ლოჯისტიკაზე ფიქრისას მეტი შემოქმედებითობის უნარის გამოჩენა მოუწევთ. დოქტორი Karen Aronian ბავშვის მოვლისა და განათლების ექსპერტი და ჟურნალისტი და ამასთანავე კოლუმბიის უნივერსიტეტის საგანმანათლებლო პოლიტიკის მკვლევარი აცხადებს: „ეს სიტუაცია ძალიან ჰგავს ტკბილეულების მაღაზიაში მყოფი ბავშვის მეტაფორას: აი, მეგობრებთან ერთად ხართ – მაგრამ თქვენ ვერ ითამაშებთ მათთან ერთად, ვერ გაუზიარებთ საკვებს, ხელს ვერ ჩამოართმევთ, ვერ იჩურჩულებთ, ახლოს ვერ მიეკარებით.

აშშ-ს ზოგიერთი ოლქი სწავლების კომბინირებული სტილის შემუშავებასაც განიხილავს. ეს „შერეული სწავლება“ ვირტუალურ სკოლას შეაჯერებს საკლასო ოთახში ნაწილობრივ დაბრუნებასთან. ეს სხვადასხვა ვარიანტში შეიძლება მოხდეს, მათ შორის ბავშვების “A” და “B” ჯგუფებად დაყოფით და გაკვეთილების ოდენობის გაორმაგებით, დღის პირველ და მეორე ნახევარში, ან სკოლის ჩვეულებრივი დღის გახანგრძლივებით, რათა მეტი ცვლების უზრუნველყოფა მოხერხდეს. მაშინ, როცა ეს იდეები სრულებით არაა საბოლოო, თითოეული მათგანი მოიცავს განრიგების მკვეთრ ცვლილებებს და სრულებით ახლებურ რეჟიმს მასწავლებლების, კონსულტანტებისა და ადმინისტრაციებისათვის.

ნაკლები ბავშვი, ნაკლები პრობლემა?

Cleveland-ის სკოლები კლასების ზომების შემცირებას აპირებენ ტიპიური 25 მოსწავლიდან დაახლოებით 8 მოსწავლემდე, რათა მოხდეს სოციალური დისტანცირების გარანტირება საკლასო ოთახებში.

ირონიულია, მაგრამ ეს ზუსტად კლასის ის ზომაა, რომელზეც ოცნებობდნენ მასწავლებლები. მაგრამ მცირე ზომის კლასის უპირატესობებს, შესაძლოა მეორე, უარყოფითი მხარეც გააჩნდეს. მოგვიწევს ორმაგი დატვირთვით მუშაობა, რათა მოვახერხოთ, ყველა გაკვეთილის ჩატარება? განახევრდება თუ არა საგაკვეთილო დრო ამ მოდელის ეფექტურობისათვის?

ახლა ჩვენ ვერ გვექნება პასუხი ამ კითხვებზე. მასწავლებლები მართალია უკვე ემზადებიან მკვეთრად განსხვავებული პოსტ-პანდემიური სკოლის განრიგისათვის შემოდგომით და ასევე აკვირდებიან იმ ქვეყნებს, რომლებმაც უკვე გახსნეს საგანმანათლებლო დაწესებულებები, მაგალითის ასაღებად. ისიც შესაძლებელია რომ კლასის უფრო მცირე ზომები ნიშნავს უფრო მეტ ინდივიდუალურ ყურადღებას თითოეულ მოსწავლეზე, რისი საჭიროებაც მართლაც იდგა ბევრ შემთხვევაში.

ონლაინ სწავლების განახლებული მოწონება (თუ ზიზღი?)

ჩვენმა ხუთიდან ექვს კვირამდე ონლაინ სწავლებამ გვასწავლა ის რომ მოსწავლეებიც და მასწავლებლებიც თვლიან რომ ამ ტიპის სწავლებას აქვს როგორც უპირატესობა, ისე ხარვეზები. საგაკვეთილო დისკუსიის არარსებობა მწვავედ იგრძნობა ვირტუალური სწავლებისას. თუმცა, ბევრი მოსწავლე იმაზე უფრო ფოკუსირებულია, ვიდრე ოდესმე ყოფილა. მათ უფრო მკაფიო დირექტივებსა და დედლაინებზე გაუმჯობესებული წვდომა აქვთ და ახერხებენ საკუთარი დღის წესრიგის მართვას საკუთარი ოჯახების დახმარებით. მნიშვნელობა არ აქვს იმას, მოგწონთ ონლაინ სწავლება თუ არა, დიდია იმის ალბათობა რომ მისი წილი თქვენს ცხოვრებაში საკმაოდ დიდი იქნება.

Michelle Person გახლავთ Charles Mooney-ს დაწყებითი სკოლის დირექტორის მოადგილე კლივლენდში, ოჰაიოს შტატში და მან ზუსტად იცის რომ ეს ვირტუალური სწავლების მხოლოდ დასაწყისია. „რეალობა ისაა რომ არავის სურს იმის გაცნობიერება, რომ ესპანური გრიპის სამი ტალღა იყო“. ეს გახლავთ პირველი ტალღა. ფრიად მოსალოდნელია ისიც რომ ჩვენ შემოდგომაზეც მოგვიწიოს კარანტინის პირობებში დაბრუნება“ ამბობს ის. „მასწავლებლებს მოუწევთ ვირტუალური სწავლების გრძელვადიანი გამოწვევისთვის მოემზადნონ. გახდით იმ პლატფორმის ექსპერტი, რომელსაც თქვენი სახელმწიფო გთავაზობთ. აქტიურად დაესწარით პროფესიული განვითარბეის სესიებს. უყურეთ YouTube ვიდეოებს. ჰკითხეთ რჩევა საკუთარ ბავშვებს. ჩვენ უნდა შევძლოთ უმტკივნეულოდ გავიაროთ ეს გადასვლა პირდაპირი სწავლებიდან ვირტუალურ ინსტრუქტაჟზე“.

ოჯახებთან გაძლიერებული თანამშრომლობა მასწავლებლებისათვის სარგებლის მომტანი იქნება მაშინაც, როდესაც ჩვენ დავუბრუნდებით სკოლას.

Dr. Erin C.O. Barisano, კალიფორნიის შტატში, Diocese of Orange-ის 41 კათოლიკური სკოლის ინსპექტორი აცხადებს „ჩვენ გავაგრძელებთ ფოკუსირებას ჩვენ სკოლებში შერეული სწავლების პრინციპის დანერგვაზე, სადაც მნიშვნელოვანი ფაქტორი სწორედაც ტექნოლოგიის ინტეგრირება იქნება, რათა შეიქმნას დიფერენცირება და ინდივიდუალური სწავლების მოდელი ჩვენი მოსწაველეებისათვის. ტექნოლოგიამ საშუალება მოგვცა გადაგვეფასებინა როგორ და სად განხორციელდება სწავლება ახლებურად. მშობლებთან ჩვენი პარტნიორობა კი უფრო მნიშვნელოვანია ვიდრე ოდესმე რადგანაც ჩვენ ახლა აუთვისებელ ტერიტორიებს ვიპყრობთ.“

განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს არათანასწორუფლებიანობის საკითხს

პანდემიამ ისე გამოააშკარავა განათლებაზე წვდომის უთანასწორობა, როგორც არასდროს. ზოგიერთ მოსწავლეს უწევს მოუაროს მათ დედმამიშვილებს, მაშინ როცა მათი მშობლები სახლიდან მუშაობენ. ზოგიერთ მოსწავლეს უჭირს პროცესში ჩართვა რადგან არ გააჩნიათ ან აქვთ შეზღუდული წვდომა კომპიუტერსა და ინტერნეტზე.

ჩვენ სწავლის შეზღუდვებსა და ბარიერებს კიდევ უკეთ ვაცნობიერებთ. როდესაც დავბრუნდებით, ჩვენი ყურადღება და ძალისხმევა კი სწორედ ამ ნაპრალების ამოვსებისკენ იქნება მიმართული. ინტერნეტითა და WiFi ჰოთსფოთებით უზრუნველყოფის საკითხი უნდა გახდეს ქვეყნებისა და მუნიციპალიტეტებისათვის განსახილველი სერიოზული საკითხი, რათა ყველა ასაკის მოსწავლემ თუ სტუდენტმა შეძლოს მათზე წვდომა, განსაკუთრებით კი დაბალშემოსავლიანმა სამეზობლოებმა, რათა არ დაიჩაგროს ამ სოციალური ფენის წარმომადგენელი ბავშვები და არ მოწყდნენ ისინი საგანმანათლებლო პროცესს. მასწავლებლებს კი შეუძლიათ აღნიშნული ფოკუსირებული ყურადღება, დაბრუნების შემდეგ, გაავრცელონ რისკის ზღვარზე მყოფ მოსწავლეებზე.

ფოკუსირება ფსიქიკურ ჯანმრთელობასა და ემოციურ კეთილდღეობაზე

ბევრ მასწავლებელს ენატრება ცხოვრების ძველი რეჟიმი და ბევრი დაწყებითი სკოლის მოსწავლე ელის მოუთმენლად საკუთარი თანაკლასელების ხილვას.

ამ ყველაფრის დავიწყებას ასე მარტივადაც ვერ შევძლებთ, შემოდგომაზე. სოციალურ-ემოციურმა სწავლებამ, შესაძლოა მნიშვნელოვანი ადგილი დაიკავოს ჩვენს კურიკულუმებში. დიდი ალბათობით, უფრო მეტ მოსწავლეს დასჭირდება ფსიქიკური ჯანმრთელობის პროფესიონალთა დახმარება. მოსწავლეებს შესაძლოა გაუჭირდეთ სკოლის თავიანთი კონცეფციის ახლიდან პროგრამირება და ასევე დარდობნენ იმ დაკარგულ დროზე, რომელიც მეგობრებთან ერთად ვერ გაატარეს სოციალური დისტანცირებიდან გამომდინარე.

დოქტორი Aronian აცხადებს, რომ შინაგანი ბრძოლის გარეშე, ბავშვები ვერ მოახერხებენ ფსიქოლოგიურად, ემოციურად თუ სოციალურად ან ფიზიკურად გადაამუშაონ ყველა ეს ინფორმაცია, თუ როგორ მივსდევთ ამ წესებს, ჩვენ ყველანი, განურჩევლად ასაკისა. „ეს მდგომარეობა არაჯანსაღია მათი დღევანდელი და მომავალი ინტერპერსონალური ზრდისათვის. როგორ ვასწავლოთ ბავშვებს, არ ჩაეხუტონ, ახლოს არ გაეკარონ თავიანთ მეგობრებს? ეს ძალიან რთულია“.

ის ასევე დღის გრაფიკის დარღვევის საკითხსაც მიიჩნევს საგანგაშოდ. „გადავადებული ლანჩი, მოდუნებულობა და უმოძრაობა ვნებს მოსწავლის ორგანიზმსაც. მოსწავლეები ძირითადად ფართო სოციალიზაციას არიან შეჩვეულნი და მათთვის აუცილებელია მეგობრების ჯგუფებთან კავშირის განცდა.

ეს გამოწვევები კი სოციალური და ემოციური მზრუნველობის განსაკუთრებულ საჭიროებას განაპირობებს.

მიუხედავად იმისა, თუ როგორ შეიცვლება თქვენი განრიგი, ჩვენ ყველანი უნდა ვეცადოთ ჩამოვაყალიბოთ უფრო ჯანსაღი სამუშაო გარემო, ვიდრე ეს პანდემიისწინა შენობებში არსებობდა და მხოლოდ მაშინ დავბრუნდეთ სამუშაოდ პირისპირ ჩვენს ასე მონატრებულ მოსწავლეებთან, როცა ეს აბსოლუტურად უსაფრთხოდ იქნება მიჩნეული.

და თქვენ როგორ წარმოგიდგენიათ პოსტ-პანდემიური სკოლა?

აქვე გთავაზობთ საუკეთესო ონლაინ სწავლების რესურსებს, ყოველი საფეხურისათვის.